Wildfire Rozdział 7 cz.1

Dzisiaj wracamy z nowym fragmentem Wildfire, w którym kolejny dzień zaczyna się spokojnie, by nie powiedzieć leniwie, ale na horyzoncie majaczy już widmo konfrontacji z Harcourtami. A więc czas się budzić...
Przyjemnej lektury!

-Obudź się - Rogan wyszeptał w moje ucho. 

Gwałtownie otworzyłam oczy i zamachałam rękami, starając się siąść. Zamrugałam. Rogan obserwował mnie z wyraźnie rozbawiony. Był już na nogach, ubrany w czarne spodnie i luźny t-shirt. Poranne światło przebijało się przez okna. Zaspałam. 

Ranek. Harcourt. Resztki mojego snu uleciały w mgnieniu oka. Z miejsca poczułam się w pełni rozbudzona. 

-Arabella podrzuciła to dla ciebie - położył dużą torbę na łóżku. 

Otworzyłam zamek błyskawiczny i zajrzałam do środka. Desert Eagle i cztery magazynki, bielizna, swetry, dżinsy, skarpetki… Przezroczysta torebka z zapięciem strunowym z moją szczoteczką do zębów, dezodorantem i zestawem do makijażu. Prezerwatywy o smaku gumy do żucia. Zapłaci mi za to. 

źródło:unsplash.com

-Masz dziwny wyraz twarzy - zauważył. 

-Zastanawiam się, czy to oznacza, że zostałam wykopana z własnego domu. -Biorąc pod uwagę scysję, jaką miałam z mamą ostatniej nocy, nie byłabym zaskoczona. 

-To byłby ciekawy rozwój sytuacji - skrzyżował ręce na piersi. -I oznaczałby, że nie masz, gdzie pójść. 

-To nie jest zabawne. 

-Ależ jest. Idealny temat na nową komedię romantyczną. Odrzucona przez własną rodzinę, wpada w ręce obsesyjnego, paranoicznego miliardera….

Rzuciłam w niego poduszką. Zatrzymała się o centymetry od jego twarzy. Odsunął ją na bok palcami, nachylił się i pocałował mnie. Poduszka wylądowała z powrotem na łóżku. 

-Jestem twoją jedyną nadzieją. Przyznaj to. Twoją jedyną szansą, by wyjść na swoje, przejąć rodzinny interes i przy okazji załatwić też demoniczną babcię. 

-Ja już prowadzę nasz rodzinny biznes. I nie chcę załatwić Victorii. Po prostu chcę, żeby zostawiła nas w spokoju - wstałam z łóżka i zdałam sobie sprawę, że Rogan nie miał na stopach butów. Kawałek kredy leżał na stole. Kiedy ostatnio był tak ubrany i miał przy sobie kredę, przeprowadzał rytuał, mający na celu odnowienie zasobów jego magii. -Klucz?

Skinął głową. -Będę potrzebował sporo mocy. Dokumenty związane z Casusem z Werony zostały podpisane przez biuro prokuratora okręgowego dziś rano. 

Casus z Werony oznaczał, że Stan Teksas potwierdza istnienie konfliktu pomiędzy Domami i umywa ręce. Co z kolei pozwalało Roganowi między innymi przeprowadzić legalny atak na Harcourtów w imieniu Ryndy. 

-Podpisane, czyli zaakceptowali wniosek?

-Dowiemy się w ciągu najbliższej godziny. 

-Nie udasz się tam osobiście? -Lenora Jordan prokurator okręgowa hrabstwa Harris nie należała do ulubienic Rogana. Sądził, że jest niebezpieczna i dlatego też preferował bezpośrednie spotkania z nią. 

-Powiedziałem ci, że będę z tobą. 

Fakt. Jeżeli obiecał, że nie ruszy się nigdzie beze mnie, to tak będzie. Proste. 

-A poza tym, gdybym udał się tam osobiście, Lenora nie omieszkałaby wyjaśnić mi, za jaką głupotę uważa pomaganie córce Olivii Charles. A żywię wrodzoną niechęć do bycia pouczanym. Wysłałem tam zatem zespół prawników. Sam mam zaś inne rzeczy do załatwienia. 

-A nie myślisz, że Dom Harcourtów mógłby się z nami spotkać, podobnie jak Dom Rio?

-Dom Rio to wynalazcy i botanicy. Rodzina Harcourtów to wojownicy. Będą zakładać, że są w stanie wygrać taką potyczkę. I nawet gdybym pojawił się u ich drzwi z tysięczną armią i tak by się nie poddali, lecz chcieliby walczyć. Nie mogą sobie pozwolić na okazanie słabości.  

Tak, nie mogli pozwolić sobie na okazanie słabości, a Rogan nie mógł pozwolić sobie na poniechanie odwetu po ataku Vincenta. Ja natomiast nie mogłam ryzykować, że Vincent zrealizuje swoje groźby i uderzy w moją matkę, moje siostry czy moich kuzynów. Ponieważ nikt z nas nie mógł sobie na to pozwolić, wszyscy byliśmy skazani na wojnę. Ludzie zostaną skrzywdzeni. Niektórzy zginą. Gdyby ktoś był w stanie odłożyć na bok swoją dumę, nic z tego nie byłoby konieczne. 

-Jak dobrze znasz Vincenta? -zapytałam. 

-Wystarczająco. Był dwa lata niżej w szkole średniej. Miał wtedy reputację osiłka, lubiącego zastraszać słabszych i okazywał skłonność do okrucieństwa. 

-Nie przemawia do mnie za bardzo kolejność poszczególnych zdarzeń. Porywacze Briana zadzwonili, chcąc negocjować. Powiedzieliśmy im, że chcemy z nimi współpracować w celu jak najszybszego oswobodzenia Briana. Zazwyczaj negocjacje nie prowadzą do natychmiastowej eskalacji. A zamiast dalszych rozmów pojawił się Vincent i zajął się wszystkim z subtelnością drwala. 

-Vincent jest niecierpliwy -odrzekł na to Rogan. -Jak powiedziałem wcześniej, on nie słynie z umiejętności planowania i zamiłowania do czekania. Rynda wywołała w nim frustrację, tak więc zdecydował się zastosować zwykłe dla niego narzędzia nacisku. 

-Ale dlaczego nie wziął jej dzieci na zakładników od samego początku? Brian i Rynda oddaliby mu wszystko, czego by tylko zażądał. Żadne z nich nie jest Pierwszym wojownikiem. Po co porywać Briana? Dla mnie to nie ma sensu i nie wygląda na robotę Vincenta. 

-Ponieważ to nie on za tym stał. Ktoś, kto trzyma go na krótkiej smyczy, użył go do tej konkretnej operacji -niebezpieczne błyski zapłonęły w oczach Rogana. -A ostatniej nocy zerwał się z uwięzi. 

-Kto ma wystarczającą moc, by kontrolować kogoś takiego jak Vincent Harcourt?

-Tego właśnie musimy się dowiedzieć. 

Rogan przechylił głowę, mocno się nad czymś zastanawiając. 

-Tak?

-Dom Harcourtów stosuje jedną strategię bitewną: przyzywają hordę potworów z tajemnych sfer i rzucają je na swoich przeciwników. Walka z nimi będzie krwawa i chaotyczna. 

-Nie zmieniłam zdania. Vincent groził mojej rodzinie. 

-A pozwolisz mi przynajmniej nałożyć na ciebie kamizelkę kuloodporną?

-Tak -spojrzałam na kredę w jego dłoni. -Masz jeszcze jeden kawałek?

Uśmiechnął się. Kreda przeleciała przez pomieszczenie i zawisła przede mną. -Co dostanę, jeżeli dam ci ten kawałek?

-Kolację. Ty i ja dzisiaj wieczorem -zasłużyłam na miłą kolację, którą sam mi obiecał. Mogłabym ubrać się w coś ładnego i postarać się zrobić dobry makijaż. A dodatkowo - z czego właśnie zdałam sobie sprawę - byłam przeraźliwie głodna. Nic nie jadłam od wczorajszego lunchu. Będę musiała sprawdzić, czy Rogan zgromadził jakieś zapasy w kuchni na dole. 

-Zgoda. 

Pocałowałam go i chwyciłam kredę.