Wildfire Epilog cz. 3

Już z domowych pieleszy zapraszamy Was do lektury przedostatniego fragmentu Wildfire. Do prób przystępują młodsze siostry Baylor i zapewniamy, że będzie ...ciekawie;-)
Miłego popołudnia i do przeczytania jutro. A co dalej? Nadal nie wiemy...

Catalina była następna. Podeszła do białej linii na miękkich nogach. 

Alessandro Sagredo na żywo robił takie same wrażenie, jak jego zdjęcie na Instagramie. 

-Catalino Baylor -obwieścił Archiwista. -Aby zostać zarejestrowana jako Pierwsza, musisz użyć swoich mocy, by sprawić, że Alessandro przekroczy białą linię. Jeżeli nie uda ci się go do tego skłonić, mamy do dyspozycji maga o mniejszych zdolnościach, gotowego by cię sprawdzić.

Moja siostra ciężko przełknęła ślinę. Widać było jak cała drży. 

-Czy jesteś gotowa?

-Zrób co tylko najgorszego potrafisz -powiedział jej Alessandro, uśmiechając się przy tym szeroko. 

Catalina zakryła usta dłonią. 

Potrafisz to zrobić. 

-Czy jesteś gotowa? -powtórzył Archiwista. 

-Tak - opuściła ręce i spojrzała na niego. -Mieszkasz we Włoszech?

-Tak. 

-We Włoszech są fajne plaże. Kiedyś pojechałam ze swoją rodziną na plażę na Florydzie. Plaże tam nie są takie, jak tutaj. Woda jest krystalicznie czysta, piasek jest biały i można pływać całymi godzinami, wpatrując się w małe rybki. Śmigają w wodzie wokół ciebie i niekiedy nawet udaje się sięgnąć ręką i prawie ich dotknąć. 

Na czole Alessandra pojawił się pot. 

-Lubisz plaże?

-Tak - odpowiedział przez zaciśnięte zęby. 

-Lubię pływać. Pewnego dnia chciałabym też wybrać się gdzieś na łódce. Chciałam też spróbować skuterów wodnych, ale akurat wtedy nadeszła burza. Przeżyliśmy straszny sztorm na Florydzie, i tutaj w Teksasie też. Czy we Włoszech też macie takie sztormy?

-Tak. 

-Podejdziesz tutaj i opowiesz mi o nich?

Alessandro przeszedł nad białą linią i ruszył w kierunku mojej siostry. 

Czterech ludzi rzuciło się, by go powstrzymać. Udało mu się odepchnąć dwóch z nich, a trzeciemu przyłożył w twarz. 

-Tak mi przykro -powiedziała Catalina. 

-Wszystko w porządku -Alessandro przestał się wyrywać. -Puśćcie mnie. Powiedziałem, że już wszystko ok. 

Ochroniarze uwolnili go. Alessandro wstrząsnął się, odwrócił do Archiwisty i oświadczył -Ta młoda dama jest Pierwszą. 

-Registratura Domów dziękuje Domowi Sagredo za pomoc. 

Alessandro skinął głową i poszedł do drzwi, prowadzących na zewnątrz. A niech mnie. Po raz pierwszy widziałam, jak ktoś spoza naszej rodziny jest w stanie otrząsnąć się z uroku Cataliny. 

Moja siostra została ogłoszona Pierwszą. Podeszła do nas i siadła obok mnie. Przytuliłam ją. 

Teraz nadeszła kolej na Arabellę. Arbitrowie przeszywali ją spojrzeniami, kiedy podchodziła do białej linii. Miała na sobie białą szatę i nic poza tym. Wydawała się w niej taka drobna. Niska dziewczynka, stojąca na środku areny. 

-Biuro przetestuje twoją zdolność do kontrolowania samej siebie - zapowiedział Archiwista. 

Potężna czarna tablica zjechała z góry i zatrzymała się ponad posadzką. Kawałek kredy gruby niczym słup telefoniczny zwisał z niej na łańcuchu. 

-Kiedy się przemienisz, obrócisz tę tablicę. Po drugiej stronie zobaczysz zestaw równań matematycznych. Musisz je rozwiązać. W ten sposób udowodnisz, że jesteś Pierwszą Metamorphosis i potrafisz kontrolować swoje umiejętności. 

-Czy to musi być matma? -zapytała Arabella. -Nie mogłabym napisać krótkiego eseju?

źródło:pixabay.com

-Matematyka w sposób nie podlegający dyskusji udowodni, że pozostajesz sobą i panujesz nad przemianą -oznajmił Archiwista. 

Moja najmłodsza siostra westchnęła. -Okay. 

-Przemień się, kiedy będziesz gotowa. 

Moja siostra złapała za skraj szaty. -Nie patrzcie. 

Archiwista opuścił wzrok. 

Moja siostra zmieniła się w Bestię z Kolonii. 

Arbitrowie zamarli. Niektórzy zachłysnęli się powietrzem, skamieniali, inni z kolei próbowali uciekać i zaszurali przesuwanymi do tyłu krzesłami. 

Kudłaty koszmar potrząsnął futrem niczym mokry pies, podszedł do tablicy i obrócił ją. 

67+13=

7x11=

981/8=

Wskazała kredą ostatnie równanie, odwróciła się i spojrzała na Archiwistę. 

-Zrób, co w twojej mocy -odezwał się Archiwista. 

Arabella ciężko westchnęła. Pierwsze działanie nie sprawiło jej specjalnych trudności, choć przez moment było widać, jak liczy coś na swoich pazurach. Drugie rozwiązała w sekundę. Trzecie…

-To matematyka dla maluchów -warknęła Catalina. -Mogłabym to zrobić z zamkniętymi oczami w drugiej klasie. 

Arabelli zabrakło miejsca na tablicy, przysiadła zatem i kontynuowała obliczenia na podłodze. 

-Tak się kończy nauka według nowej podstawy programowej -stwierdził jeden z arbitrów. 

-Nie ma nic złego w tej podstawie -ktoś inny zaoponował. 

Arabella napisała na podłodze -To jest do dupy! - i kontynuowała dzielenie. Wreszcie wyprostowała się, napisała na tablicy 124 i rzuciła spojrzenie na Archiwistę. Catalina zakryła twarz dłońmi. 

-Rzekłbym, iż tyle nam wystarczy -odezwał się Linus. -W innym wypadku spędzimy tu całą noc.